در این کسبوکار، ماهی کپور بهجای استخرهای بزرگ یا منابع آبی طبیعی، در مخازن و تانکهای کنترلشده پرورش داده میشود.
سیستم بیوفلاک با کمک میکروارگانیسمها بخشی از ترکیبات نیتروژنه و مواد آلی آب را جذب و تبدیل میکند.
به این ترتیب، نیاز به تعویض مداوم آب کاهش مییابد.
مخازن را میتوان در فضای محدود، گلخانه، سالن یا زمین کوچک نصب کرد.
کپور معمولی بهدلیل سازگاری با شرایط مختلف و بازار شناختهشده، گزینهٔ اصلی این مدل است.
در مدل پیشرفتهتر، آب غنیشدهٔ مخزن برای پرورش گیاه یا میکروگرین استفاده میشود.
درآمد اصلی از فروش ماهی زنده یا تازه به بازار محلی، رستورانها و فروشندگان ماهی ایجاد میشود.
مزیت اصلی این مدل، تولید کنترلشده با زمین کمتر و امکان استفادهٔ مجدد از آب است.
ویژگی های این کسب و کار:
بازده معمول این مدل در مقیاس کوچک حدود ۵ تا ۱۵ درصد سالانه است و رسیدن به ۲۰ درصد، به فروش مستقیم، کنترل تلفات و استفاده بهتر از تجهیزات بستگی دارد..
بازار اصلی کپور، بازار داخلی است. مصرفکنندگان معمولاً از طریق ماهیفروشیها، فروش مستقیم، رستورانها و بازارهای محلی خرید میکنند. کپور بهدلیل قیمت پایینتر از بسیاری از ماهیهای دریایی، مشتری دارد؛ اما محصولی قیمتمحور است و فروش عمده معمولاً حاشیه سود زیادی ایجاد نمیکند.
برای پرورشدهنده کوچک، فروش مستقیم با این شکلها جذابتر است:
وجود آگهیهای خرید مستقیم کپور و سایر ماهیان گرمابی نشان میدهد بازار محلی و عمدهفروشی این محصول فعال است، اما قیمت و شرایط خرید به منطقه و وزن ماهی وابسته است.
بازارهای نزدیک مانند عراق، کشورهای حاشیه خلیج فارس، جمهوری آذربایجان و ارمنستان میتوانند در صورت وجود خریدار مناسب بررسی شوند؛ اما صادرات مستقیم فقط وقتی توجیه دارد که تولید به چند تن در هر دوره برسد و محصول بهصورت منظم، تازه یا منجمد عرضه شود.
بازار هدف ماهی کپور، خانوارهایی هستند که بهدنبال ماهی با قیمت مناسباند. رستورانها و غذاخوریهای محلی از مشتریان مهم این محصول بهشمار میروند و ماهیفروشیها و فروشندگان عمده نیز میتوانند خریدار مستمر باشند. فروش مستقیم به مصرفکننده در محله و شهر، حاشیه سود بیشتری ایجاد میکند. مشتریان معمولاً ماهی تازه، سالم و با وزن مناسب را ترجیح میدهند و ارائه ماهی پاکشده و بستهبندیشده میتواند جذابیت محصول را افزایش دهد. مراکز تهیه غذا و کترینگها نیز بازار قابل بررسی هستند. در مناطق نزدیک به مزارع پرورش، فروش زنده یا تازه مزیت بیشتری دارد. در مرحله توسعه، عمدهفروشان و صادرکنندگان میتوانند مشتری محصول باشند؛ اما بهترین شروع، فروش محلی و مستقیم پیش از ورود به بازار عمده یا صادرات است.
پرورش میکرو گرین قبلا در این سایت معرفی شده است
اضافهکردن شکر یا ملاس بهتنهایی بیوفلاک ایجاد نمیکند؛ نسبت کربن به نیتروژن، هوادهی، تراکم ماهی و کنترل آمونیاک باید همزمان مدیریت شوند.
مهمترین ریسک این کسبوکار، افت کیفیت آب و افزایش آمونیاک یا نیتریت است که میتواند در مدت کوتاهی به ماهیها آسیب بزند. قطع برق یا خرابی هواده، بهویژه در تراکم بالا، ممکن است باعث کاهش اکسیژن و تلفات گسترده شود.
بیماریها و ورود بچهماهیهای ناسالم نیز میتوانند کل تولید را تهدید کنند. نوسان قیمت خوراک، هزینههای جاری را افزایش داده و سودآوری را کاهش میدهد. اگر ضریب تبدیل خوراک مناسب نباشد، مقدار زیادی خوراک مصرف میشود بدون اینکه وزن ماهی بهطور مطلوب افزایش یابد. نوسان قیمت فروش کپور و وابستگی به واسطهها نیز ممکن است درآمد پیشبینیشده را کاهش دهد. در مقیاس کوچک، فروش مقدار تولیدشده ممکن است زمانبر باشد و ماهی با قیمت پایینتر فروخته شود. تغییرات دما، بهویژه در فضای بدون کنترل، رشد ماهی را کند یا تلفات را بیشتر میکند.
کمبود دانش فنی در مدیریت بیوفلاک، تراکم ماهی و پایش آب از عوامل مهم شکست این طرح است. همچنین هزینههای پیشبینینشده، مجوزهای لازم و نبود سرمایه در گردش کافی میتواند ادامه فعالیت را با مشکل مواجه کند.