این نوآوری یک گام بزرگ در حوزه محیطزیست و سلامت عمومی محسوب میشود. شناسایی PFAS (مواد پلیمری پِرفلوروآلکیل و پلیفلوروآلکیل) که به «آلایندههای ابدی» (Forever Chemicals) معروف هستند، معمولاً فرآیندی زمانبر و هزینهبر است. فناوری جدید تیم دانشگاه ایالتی بویزی (Boise State University) و شرکت پرلهیل تکنالوجیز (Pearlhill Technologies) این معادله را کاملاً تغییر داده است.
در ادامه، جزئیات این نوآوری، اهمیت آن و نحوه کارکردش را بررسی میکنیم:
۱. آلاینده ابدی (PFAS) چیست و چرا خطرناک است؟
ترکیبات PFAS در طیف وسیعی از محصولات مصرفی و صنعتی (مانند ظروف تفلون، فومهای آتشنشانی و لباسهای ضدآب) استفاده میشوند. پیوند شیمیایی کربن-فلوئور در این مواد بهقدری قوی است که در طبیعت تجزیه نمیشوند. این مواد وارد منابع آب شده و تجمع آنها در بدن انسان با بیماریهایی نظیر سرطان، اختلالات هورمونی و مشکلات سیستم ایمنی مرتبط است.
۲. این نوآوری دقیقاً چه کاری انجام میدهد؟
تا پیش از این، برای سنجش میزان PFAS در آب، باید نمونهها به آزمایشگاههای تخصصی فرستاده میشد و تحلیل آنها با دستگاههای پیشرفته (مانند کروماتوگرافی مایع-طیفسنجی جرمی) روزها یا هفتهها طول میکشید.
ویژگیهای کلیدی دستگاه جدید:
۳. فناوری پشت این دستگاه چیست؟
اگرچه جزئیات تجاری آن کاملاً محرمانه است، اما این دستگاهها عموماً از حسگرهای الکتروشیمیایی یا نوری نانوساختار استفاده میکنند: